Auteur Topic: 26/09/08 nachtrit Hamoir  (gelezen 2334 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Magura

  • Elias Van Hoeydonck
  • Ontwikkelingsteam
  • 4Bikers Member
  • Berichten: 2744
  • www.solosride.be
    • solosride.be
26/09/08 nachtrit Hamoir
« Gepost op: 28 september 2008 - 21:29 »
Waar zaten de die-hard niteriders :037: ?

Normaal stond op vrijdagavond de avondtocht in Brecht hier vlakbij op het programma.  Maar daar bleek dat je niet in het donker mocht starten.  Zoekezoekezoek naar een alternatief.  Found: Hamoir.  Op zaterdag moest ik toch in de Ardennen zijn, dus in de auto nog vlug wat slaapgerief en extra eten gestoken, wat verder werken en dan uiteindelijk naar ginds gebold.

Aan de inschrijftafel bleek dat er nog een nachtwandeling plaatsvond, maar uiteraard gaan we voor de VTT met keuze tussen 10 km en 30 km.  Je kreeg zoals wel vaker een sticker voor de privépassages en tevens een pampier wat je bij aankomst terug moest inleveren met je naam op.  "Als je dat niet doet, starten we een zoekactie" luidde het ludiek.  De sfeer zat er goed in, ewa afgelachen en weg met de geit.

Je kon starten tot 22h00, maar met m'n vertrek om 21h50 bleek ik veruit de laatste deelnemer te zijn.  Onderweg zou ik slechts 1 college tegenkomen (er waren 85 à 100 inschrijvingen) en reed ik altijd alleen.  Een extra dimensie in de donkere Ardennen.
Vertrekken deden we langs de Ourthe.  De verharde weg ging over in overharde weg, wat nadien weer singletrack werd.  Fijn.  Plots worden we na een brug haaks omhoog gestuurd, de berm omhoog.  Te steil (lees: ik stond verkeerd geschakeld en had in het donker te laat gezien wat na de bocht kwam), dus te voet omhoog.  De pijltjes wijzen vlak naast de spoorweg richting de overkant van de brug.  Toch maar effe wachten, want in de verte zie ik de lichtjes van een naderende trein.  De machinist toeterde; ik kan me voorstellen dat hij ook verschoot van de UFO die plots uit de kant opdook, lol.

Via verharde en onverharde wegen stijgen we de Ourthevallei van - 120 m naar 250 m (en uiteindelijk tot boven de 300 m).  Ik krijg het flink warm.  Richting Filot zitten er regelmatig leuke wegen in; de afdaling in het bos mocht er best wezen.  Vervolgens enkele verharde wegen.  Tot hiertoe was de bepijling, uitsluitend bestaande uit kalk, prima.  Maar plots is er op 1 plaats verwarring.  De pijlen wijzen zowel rechtdoor als rechts.  Ik kies voor de optie bergaf, maar dit blijkt de verkeerde keuze.  Achteraf zou blijken dat er sabotage in het spel zat.  Dedju, terug klimmen.

Via een mix van overwegend snelle wegen, verhard als onverhard, kom ik aan de bevoorrading.  Hier zat men kennelijk nog te wachten op mij "aah: zijde gij de laatste vertrekker die speciaal van het Hoge Noorden is gekomen?"  "Euhm, ja", antwoord ik.  "Aaah, hierre, een drupke om terug op kracht te komen".  Bon, een drupke was wat pessimistisch.  Het was eerder een serieuze borrel jenever.  Aan de lege flessen in de kant kan ik me voorstellen dat het al plezant moet geweest zijn.  Op de tafel staat tevens een karton wijn, chocolade en koeken.  De vuurkorven maken het plaatje compleet.  Voor een goed begrip: fruit en sportdrank vind ik ergens in een hoekje, lol.
Hier is duidelijk dat wandelaars en MTB'ers 2 handen op 1 buik zijn.  Want de wandelaars, die hier tevens hun stop hebben, beginnen spontaan te babbelen.  Plezant.

Eens terug op de bike is het nog verder klimmen geblazen.  Amaai, ik schakel met momenten naar het allerkleinste verzet.  We zitten inmiddels al 200 hoogtemeters boven de Ourthevallei en verheug me al op de afdaling ernaar.  De aard van wegen kon je tot nu toe nog omschrijven als "normaal".  Overdag zelfs eerder miniem qua Ardennengehalte.  Maar het beste hebben ze duidelijk voor het laatste gespaard.  We krijgen nu singletrails onder de wielen geschoven.  De geulen maken het er niet makkelijk op.  Af en toe zit er een speedthrillafdaling in, en dan is het alle hens aan dek op de plotse geulen en drops.  De pijltjes sturen me tevens doorheen een maisveld.  Het weerkaatste licht tussen de stengels zorgen voor een stroboscopisch effect.

Het leukste stuk is toch wel op het laatste in het bos.  Daar krijgen we verschillende singletracks voorgeschoteld.  Wortels en afgronden worden niet geschuwd!  Bangelijk.  Ook leuk was nadien de passage doorheen een veld.  Je komt in de weide via een draaimolentje.  Dan volg je even de linten en nadien wordt je als afsluiter volledig aan je lot overgelaten om het hekje aan de overkant van de weide te zoeken.  's  Nachts niet evident, de sporen in het gras gaan naar alle kanten.  "Trekt uwe plan" is het motto.  Leuke feature!

Eindigen doen we over asfaltwegen om na dik 30 km en 570 hm tevreden terug aan de startplaats te komen.  Daar blijkt nog een bewaakte fietsenstalling en deftige bikewash (niet gebruik van gemaakt) aanwezig.  De douches zijn OK.  Den aprés leek best gezellig (het was inmiddels al middernacht gepasseerd, maar ik ben direct verder gereden naar Malmédy om ginder een paar uur in de auto te pitten.


Conclusie:
Organisatorisch dik in orde.
Parcours: de eerste helft eerder mager.  De tweede helft de singletrails en bospassages als absoluut hoogtepunt!
Om enkel voor dat een kleine 2 uur naar ginder te bollen is overdreven.  Maar als je in de buurt bent is leuk meegenomen.

Ewa prentjes.

Supernaut

  • Luc Jennen
  • 4Bikers Member
  • Berichten: 1585
    • super
Re: 26/09/08 nachtrit Hamoir
« Reactie #1 Gepost op: 29 september 2008 - 08:13 »
Waar zaten de die-hard niteriders :037: ?

Om enkel voor dat een kleine 2 uur naar ginder te bollen is overdreven.  Maar als je in de buurt bent is leuk meegenomen.


Vraag en antwoord in één quote   :015:.

Ik spaar mij voor andere nightrides en combi's  :p .
Als niets , iets wordt , dan zijn we aan't mountainbiken .